Politechnika Wrocławska odpowiada w projekcie za warstwę metodyczną: opracowanie i weryfikację metod statystycznych oraz metod uczenia maszynowego, na których opiera się automatyczna ocena wpływu zmian konfiguracyjnych na wydajność sieci. Prace zespołu Wydziału Matematyki mają charakter badań przemysłowych i prowadzone są na zanonimizowanych danych pomiarowych udostępnianych przez Lidera konsorcjum – wskaźnikach wydajności sieci oraz danych opisujących warunki jej pracy.

Prace koncentrują się na trzech powiązanych obszarach.

Pierwszym jest automatyzacja budowy domenowych modeli predykcyjnych wskaźników wydajności: dobór zmiennych objaśniających, procedury uczenia i walidacji oraz ocena niepewności predykcji, tak aby model dla kolejnej domeny mógł powstawać w sposób powtarzalny, bez każdorazowej pracy eksperckiej.

Drugim są metody podnoszenia jakości tych modeli dzięki wykorzystaniu danych o różnej rozdzielczości i różnych poziomach agregacji, w tym techniki douczania modeli oraz łączenia wielu modeli i fuzji ich predykcji.

Trzecim są metody reprezentatywnego próbkowania wielowymiarowych charakterystyk wydajnościowych i środowiskowych, pozwalające wskazać ograniczony zbiór warunków pracy sieci, który wiarygodnie odwzorowuje jej rzeczywistą zmienność.

Rezultatem prac są udokumentowane procedury, prototypy obliczeniowe i raporty metodyczne, weryfikowane na danych rzeczywistych według kryteriów dokładności ustalonych we wniosku o dofinansowanie. Wyniki przekazywane są Liderowi konsorcjum, który wykorzystuje je przy budowie cyfrowego bliźniaka sieci oraz systemu rekomendującego ustawienia funkcjonalności stacji bazowych. Współpraca tworzy również przestrzeń dla publikacji naukowych i tematów prac dyplomowych realizowanych na danych z rzeczywistej sieci telekomunikacyjnej.